In januari op Mirthe’s 10e verjaardag kreeg ze haar felbegeerde wens: Een dwerghamster. Nou ben ik dus een pechkoper. Als ik een elektrisch apparaat koop gaat er altijd binnen de kortste keren wat stuk.

Als ik kleding koop zit er ergens een gaatje in of een naadje los, dus tja… Ik had het kopen van de hamster beter aan een ander kunnen overlaten.

Hamsters kunnen grommen?

Bij Ranzijn lag een schattig nestje dwerghamstertjes mij met zwarte kraaloogjes aan te kijken. Ik koos de liefst uitziende uit, een grijs gestreepte. Ik kreeg een mooi doosje mee en zelfs een bon met garantie. Als ie binnen een week het leven zou laten kon ik hem ruilen voor een nieuwe.

Kind blij, dacht ik. Want al binnen de kortste keren bleek hamsterlief een ernstig gespleten persoonlijkheid te hebben en veranderde in een grommend (ja echt, hamsters kunnen grommen, ook nooit eerder geweten) kwaadaardig monstertje zo gauw de kooi open ging. Dus was ik elke ochtend de pias in het wereldrecord verbeteren van: hand-in-kooi-steken-voer-neer-zetten-hand-weg-trekken voor de bitch in je klauwen hing.

Geen garantie op karakter

Naar Ranzijn getogen, tja garantie toch?  Helaas, sorry mevrouw. We geven geen garantie op het karakter (stond in de kleine lettertjes, paragraaf 3.2).
Had ik weer! De komende twee jaar (hamsters worden niet zo oud toch) veroordeeld tot het meest valse hamster kreng in heel Flevoland.

Aangezien dochterlief niet meer durfde was aan mij de taak de hamster elke dag te voorzien van vers voer en 1x per week een schone kooi.  Ik had toch al niks te doen, dat scheelt. De kat keek altijd likkebaardend toe.

Better safe than sorry….

Tot ik afgelopen zaterdag mij zuchtend aan mijn taak kweet en hammie ineens spoorloos verdwenen bleek. Bij het openen van de kooi geen “warme” begroeting maar een ijzige stilte… En een leeg verlaten huisje.

Griezelend door het zaagsel heen gewoeld in de verwachting te stuiten op een stijf koud hamsterlijkje. Tot mijn oog viel op het deurtje aan de achterkant die niet goed dichtzat….

Mijn dochters kon ik meteen uitsluiten als verdachte aangezien zij een heilig ontzag hadden voor “the hamster” maar zoonlief keek me wel erg onschuldig aan. En laat hij nou altijd alles doen wat onze lieve heer en zijn moeder verboden heeft.

Ik vrees dat hammies verhaal hier eindigt. De poes hult zich vooralsnog in stilzwijgen. Nu loopt er een witte dwerghamster in het kooitje. Ik heb ‘m laten uitzoeken door de verkoopster. Better safe than sorry….

Hebben jullie kinderen huisdieren?